Ο σχολιασμός που είχε προηγηθεί ήταν καθοδηγητής, ώστε το οικολογικό κίνημα, να είναι προετοιμασμένο, για το αναμενόμενο εκλογικό αποτέλεσμα της Εύα Ζολί. (Ευτυχώς, γιατί δημοσκοπικά, ήταν ακόμη χειρότερα τα πράγματα, από το 2,3% που τελικά συγκέντρωσε).  Πάντως χάρη των στατιστικών, η Ζολί βελτίωσε το προηγούμενο ποσοστό των Οικολόγων 1,7% (2007) της Ντομινίκ Βουανέ (πρώην Υπουργού Περιβάλλοντος 1997-2001), αν και το σημερινό Πράσινο κόμμα, πλέον δεν μπορεί σήμερα να συγκριθεί με το παρελθόν, αφού άλλαξε δομή και όνομα ( Σημειωτέον όταν ξεκίνησε την προεκλογική καμπάνια η Εύα Ζολί είχε 5,5% με θετικό πρόσημο, στην πρόθεση ψήφου).
Ο Γάλλος ψηφοφόρος λοιπόν, ελάχιστα συγκινήθηκε με την καμπάνια του κόμματος «Ευρώπη Οικολογία-Οι Πράσινοι», επειδή το διακύβευμα των εκλογών, είχε σαφή προσδιορισμό. Το οικονομικό μέλλον της χώρας, την ανεργία, την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Γαλλίας, το μέλλον της Ευρωζώνης. Οι δικοί μας λοιπόν Πράσινοι σύμμαχοι, δεν κατόρθωσαν να προσφέρουν μια πειστική πρόταση, που να εισακουστεί από την ευρεία μάζα του πληθυσμού. Σε καιρούς έντονης κρίσης (όπως φάνηκε),  ο τρόπος που σερβίρονται τα οικολογικά προγράμματα, μάλλον αποσκοπούν σε αυτιά μορφωμένων και χορτασμένων πολιτών. Κι αυτό αποδείχθηκε κι από τ’ αποτελέσματα, που συγκεντρώθηκαν για λογαριασμό της Εύα Ζολί. Τα μεγαλύτερα ποσοστά της πήρε, σε πανεπιστημιουπόλεις και σε πόλεις και περιοχές, με λιγότερο οικονομικά προβλήματα , από την υπόλοιπη περιφέρεια της χώρας της.
Ελπίζω το δίδαγμα αυτό, ν’ αποτελέσει διδακτικό μάθημα και στο δικό μας κόμμα, προβάλλοντας ρεαλιστικές απόψεις και προθέσεις, ως προς την μελλοντική συνεργασία, την οικονομική ανάκαμψη, μα προπαντός προτάσσοντας, το σχέδιο της δικής μας αντι-πρότασης, ως προς την αναδιάρθρωση της ελληνικής κοινωνίας και περιφέρειας.
Οι ΟΠ οφείλουν να είναι το αντι-ρεύμα, στα διλήμματα της ακυβερνησίας, του μνημονιακού πετροπόλεμου της Αριστεράς και των Εθνικιστών, απέναντι στη δημαγωγία της Χρυσής Αυγής και όλων των άλλων συγκυριακών καιροσκόπων. Εκείνο που χρειάζεται να βγει προς τα έξω, δεν είναι το χάος των αντιπάλων, αλλά το δικό μας αυθεντικό και δυναμικό θετικό μήνυμα. Δεν κερδίζουμε λοιπόν πόντους, κατηγορώντας κοντόφθαλμα τους αντιπάλους για τις αυταπόδεικτες διαπλοκές και τις σκοτεινές τους απόψεις. Κερδίζουμε την ψήφο, δείχνοντας ότι εμείς είμαστε αυτοί, οι πραγματιστές και οι οραματιστές, που έχουμε ρεαλιστικές προτάσεις για την τσέπη των πολιτών!
Είμαστε ο τρίτος δρόμος, στα όποια διλήμματα προβάλλονται. Γιατί έχουμε ένα άφθαρτο παρελθόν κι ένα πρακτικό δρόμο για το μέλλον.
ΥΓ.  Τα καλύτερα ποσοστά της Εύα Ζολί: Ρεν (πανεπιστημιούπολη, Ανατ. Βρετάνη) 5,03% ( 4.663 ψήφους). Γκρενόμπλ (πανεπιστημιούπολη) 4, 97% (3.277 ψήφους). Ναντ 4,61% (6.663 ψήφους). Τουλούζ 4.32% (8.241 ψήφοι). Στρασβούργο 4.19% (4.464 ψήφοι). Παρίσι 4,18% (41.495 ψήφους). Λυών 4,9% (9.416ψήφους). Μπορντό  4% ( 4.261 ψήφους). Αιξ αν Προβάνς (πανεπιστημιούπολη) 3.13% (2.219 ψήφοι)  Λιλ 3,9% ( 3.482 ψήφοι). Μονπελιέ (πανεπιστημιούπολη), 3,8% ( 4.217 ψήφους).
Τα χειρότερα ποσοστά: Γουαδελούπη 1,3%, Νιμ 1,2%, Χάβρη 1,8%, Νίκαια 1,4%, Μασσαλία 2,1% .
Πηγή: Ιστολόγιο «Η καλύβα ψηλά στο βουνό», 23/04/2013 (http://panosz.wordpress.com/2012/04/23/mihelis-185/)